Poker – amerykańska losowa gra karciana zbierająca coraz większe żniwo uzależnionych graczy, zmaltretowanych myśleniem o flushach, bedbitach i okularach przeciwsłonecznych.


Etymologia

Nazwa pochodzi zapewne od angielskiego słówka poker, czyli hak pożarniczy, jo. Do dzisiaj oddaje to charakter starań obu zawodników aby wyglądać jednocześnie cool i groźnie, tzw. pokerowa twarz. Aby zawodnicy mogli sobie dać siana przynajmniej z oczami, stworzono ciemne okulary przeciwsłoneczne.


Historia

Gra powstała w czasach Dzikiego Zachodu, gdzie od początku wygrywał ten, kto lepiej kantował. Z czasem jednak ostatnie słowo należało do tego, kto miał najsprawniejszą rękę do rewolweru. Ostatnio, grając w pokera, Bond uratował świat.


Przygotowanie do gry

Do gry potrzeba:
52–60(x2) kart (im idiotyczniejszy wariant, tym więcej kart potrzeba)
stołu
dealera narkotyków
letnio ubranych osiemnastek – wszak Poker rozbierany bawi najlepiej
często: krupiera (w internecie: bot losująco-rozdająco-adminujący)
bardzo często: pieniędzy, ale można użyć też zapałek
jeszcze częściej: współgracza
na wszelki wypadek: glocka 18c kaliber 9mm oraz telefonu do przyjaciela
oraz: puste studio Eurosportu bądź DSF
Lamerzy grający po internecie nie potrzebują poza internetem niczego oprócz kromki z masłem i jogurtu za 80 centów rano. I to też raz na jakiś czas, jak się żona/matka/córka/lekarz w klinice dla uzależnionych zmartwi.
Po przygotowaniach można rozpocząć zabawę.


Warianty

Texas Hold'em – obowiązkowo na środku pustyni w stojącym cyrku. Najbardziej znana odmiana to taka, w której faceci jako blef puszczają powietrze z nosa a kobiety ściągają odzież wierzchnią.
Dziad Hold'em – obligatoryjnie dostosowane do podeszłego wieku. Tutaj spotykają się skompromitowani i zczyszczeni do złamanego centa oldboye z innych wariantów. Dla bezpieczeństwa, jako kapitał, pensjonariusze domów opieki społecznej dają dziadkom trzy pudełka zapałek (wypalonych, trzeba dbać o bezpieczeństwo starszych pokoleń, nieprawdaż?).
London Hold'em – w tej kategorii mogą brać udział tylko niepełnoletnie dziewczyny, które uwodzą niemieckich chłopców na słonecznych plażach w Turcji. Niektórzy upierają się, że jest to kategoria pokera rozbieranego.
Moskwa Hold'em – trzy karty na rękę, dwie dolosowywane, reszta jak w rosyjskiej ruletce. Jedyna odmiana pokera, gdzie właściwie traktuje się fartujące n00by. Zbytni farciarz zarabia takie bonusy jak amunicja z RPK-47 (czyt. kulka w łeb) lub granat RG-42 podczas przeparkowywania samochodu.
Poznań–Kielce Hold'em – wskutek skąpstwa pyrlandczyków gra się nie kartami, a plastrami po ziemniakach. Za wzorki odpowiada kielecki folklor ludowy, zwany potocznie scyzorykami. Reszta przypomina normalnego pokera, z tym, że czas rozgrywki (wskutek poznańskich stawek na poziomie 10 groszy na wejście) jest znacznie wydłużony.
Warszawa Hold'em – na początku krupier ma 52 karty (liczba rośnie), a gracze po 5. Zadaniem gracza jest uzbieranie 100 kart. Gdy na choć jednym stole gra się w Warszawa Hold'em, dziwnym trafem na innych giną karty w dużych ilościach.


Zasady podstawowe

Trzeba tak dobrać karteczki, aby dopasować sobie parki, kolorki i karetki. W pokerze rozbieranym możliwe także przepyszne trójkąciki. Poker rozbierany to w ogóle jedyna gra, w której przegrany ma szansę cieszyć się i bawić tak samo jak wygrany.

Wyróżniamy następujące kombinacje kart:
wysoka karta – karta sfarcona, albo szczęście n00ba
para – dwie takie same karty, np. dama oczko i dama piczko
dwie pary – jw. tylko podwójnie (nie dotyczy stanu upojenia alkoholowego)
tercet – trójeczka tego samego
mały full (ew. mocny full) – nisko notowane karty w układzie trójkąt–para. Z tego powodu łatwo można podczas pokera rozgryźć swingersów – wtedy zawsze wywalają mordy na kształt banana.
kareta, karota, karoca – jakbyś nie wymawiał, to nie próbuj, siedź cicho i przybierz pozę jakbyś otrzymał parę dwójek
flush – spłukanie toalety
royal flush – złota spłuczka na toalecie w Las Vegas
poker – prawie niemożliwy do skompletowania. Ale jak już farcie pieprzony i noobie udało ci się to zrobić, to siedź cicho – w Las Vegas cię zastrzelą, a na kanale internetowym wyrzucą po kolektywnej decyzji reszty graczy


Koniec gry

Po krótkim czasie, zazwyczaj pół roku, gra się kończy. Dzieje się to wtedy, gdy jeden gracz wycygani od pozostałych całą kasę.


Uwagi dla uzależnionych

Jeśli grasz w kasynie
Kiedy żona ugotuje kiepski obiad, nie wypada kwitować tego jako bedbit.
Ciemne okulary słoneczne może i przydają się w mimice podczas pokera, ale wzbudzaja niesmak podczas rozmowy kwalifikacyjnej.
Nie wszystko można wygrać przez blefowanie. W życiu nazywa się to kunktatorstwem.

Jeśli grasz po necie
Programy przeliczające prawdopodobieństwo kombinacji nie wygrają za ciebie partii. Czasami potrzebujesz i farta.
Nie wyzywaj innych ludzi od fartów tylko dlatego, że trafili kombinację 1:5858843. Nie bez powodu poker jest grą losową.
Prostytutka to 50 zł, jedna wygrana partia to 20 zł, więc zastanów się czy opłaca ci się ryzykować wieczorne baraszkowanie z żoną na tylko jeszcze jedną partię. Żonie zazwyczaj po godzinie przechodzi taka ochota.
Na dworze świeci słońce.
A czasami pada deszcz.


Artykuł zaczerpnięty z Nonsensopedii, polskiej encyklopedii humoru

Jeśli znacie jakieś zabawne anegdoty albo powiedzonka o pokerze, piszcie śmiało

Dla mnie rewelacja!!

to ja może kawał pokerowy

Wchodzi facet na przejście na czerwonym świetle na co żona krzyczy:

Wracaj , gdzie leziesz , czerwone!!!

Klient nagle patrzy że jest w połowie przejścia i krzyczy do żony:

Nie mogę, jestem pot commited!!!!

ja znam taki:

Mężczyzna wraca późno do domu z pokera. Jego irytująca żona już od progu wita go słowami:
-Gdzie, u diabła, się podziewałeś?
-Przykro mi, ale przegrałem Cię w pokera. Musisz odejść.
-Jak tego dokonałeś, głupku?
-Nie było łatwo. Musiałem sfoldować królewskiego pokera.